11 juli 2019 | Als we de berichten van de laatste tijd volgen, dan krijgen wij de indruk dat geleidelijk de strafmaat voor verkeersmisdrijven omhoog gaat. Wij vinden dit een positieve ontwikkeling omdat te vaak -vinden wij- te lichte straffen worden opgelegd met als “argument” dat het niet de bedoeling van de veroorzaker was om een aanrijding te veroorzaken.

Omdat het ondoenlijk is om iemands bedoelingen te achterhalen is dit “argument” op z’n minst aanvechtbaar, maar kan ook tot absurde situaties leiden: stel dat een terrorist verklaart dat het helemaal niet z’n bedoeling was om slachtoffers te maken, alleen maar om mensen aan het schrikken te maken. Hoe bewijs je dat hij wel degelijk de bedoeling had om slachtoffers te maken als hij niet gericht geschoten heeft? En als dat niet bewezen kan worden, krijgt hij dan ook een lichte straf zoals verkeersmisdadigers? Wij denken van niet, maar het laat wel het absurde van de redenatie zien.

Daarnaast zijn de verkeersregels er voor ons aller veiligheid en dat het bewust overtreden ervan betekent dat het leven en welzijn van medeweggebruikers volkomen onnodig in de waagschaal wordt gesteld. Het negeren ervan betekent dus ook het negeren van het leven en welzijn van andere weggebruikers. Gezien de ernstige gevolgen voor slachtoffers vinden wij het opleggen van zwaardere straffen terecht, ook al dat hiervan preventieve werking uitgaat. Dat komt de verkeersveiligheid ten goede en wordt door de slachtoffers als erkenning van het aangedane leed ervaren.

Daarnaast wordt daarmee ook duidelijk dat er in veel aanrijdingen geen sprake is van een ongeval, maar van een misdrijf. Laten we het beestje maar gewoon bij z’n naam noemen. Als je een 15-jarige fietser doodrijdt met 80 km/h (waar je 50 mag) onder invloed van cannabis is dat geen ongeval maar een misdrijf.

Door: Hans van Maanen (Algemeen bestuurslid VVS en commissie ongevalsanalyse)

Het verhaal van Jetty

Hij kreeg een taakstraf van 180 uur, ik levenslang!!

Op 23 september 2011 was ik na een avonddienst als wijkverpleegkundige op weg naar huis. Op ongeveer 10 minuten fietsen van huis moest ik wachten voor een rood verkeerslicht. Links van mij stond een auto te wachten ook voor het verkeerslicht. Toen mijn licht groen werd, ben ik op de fiets gestapt. Dan ben ik een stukje kwijt. Ik werd “wakker” toen ik klem onder mijn fiets onder de auto lag en over het asfalt werd geschoven. De automobilist remde niet!

> Lees het hele verhaal >
> Lees meer verhalen van verkeersslachtoffers >

Laat uw stem horen!

Heeft u tips, aandachtspunten, een vraag of wilt u meer informatie? Vul dan het formulier in en we nemen contact met u op. 

Form
naamemailfield
berichtfield

Handsfree bellen in de auto moet verboden worden.. >>